Still Meadow

Opublikowano · 4 min czytania

Lęk we współczesnym życiu: dlaczego tak wielu z nas czuje napięcie

Lęk to jedno z najczęstszych doświadczeń naszych czasów. Co mówią badania o jego przyczynach i dlaczego czucie go nie znaczy, że coś jest z Tobą nie tak.

Jeśli często czujesz napięcie, niepokój lub zamartwiasz się, sam nie wiedząc dlaczego, jesteś w bardzo licznym towarzystwie. Lęk to jedno z najczęstszych ludzkich doświadczeń naszych czasów. Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że mniej więcej jedna na dwadzieścia pięć osób na świecie żyje z zaburzeniem lękowym, a znacznie więcej osób zna jego codzienną odmianę: ściśnięcie w piersi przed trudną rozmową, umysł, który nie przestaje pracować w nocy, cichy szum niepokoju podczas przewijania wiadomości.

Ten artykuł nie jest diagnozą. To próba spokojnego zrozumienia, dlaczego tak wielu z nas czuje napięcie i dlaczego to uczucie zasługuje na ciekawość i życzliwość, a nie na wstyd.

Bardzo stary alarm w bardzo nowym świecie

Lęk jest w gruncie rzeczy systemem alarmowym. Wykształcił się po to, by utrzymać naszych przodków przy życiu: szelest w trawie, obcy na skraju obozowiska, zima z za małą ilością jedzenia. Ciało odpowiada na możliwe zagrożenie, wyostrzając uwagę, przyspieszając tętno i przygotowując mięśnie do działania. Przez większość historii ludzkości te alarmy włączały się i wyłączały. Niebezpieczeństwo mijało, a ciało się uspokajało.

Współczesne życie każe temu samemu alarmowi działać w zupełnie innych warunkach. Niewielu z nas spotyka lwy, ale wielu mierzy się z nieustannym strumieniem drobniejszych sygnałów, że coś może pójść nie tak: nieodpisana wiadomość, termin, nagłówek o kryzysie po drugiej stronie świata, powiadomienie o jedenastej wieczorem. Każdy sygnał jest mały. Razem mogą sprawić, że alarm nigdy nie wyłączy się do końca.

Co sprawia, że nasze czasy są inne

Badacze i klinicyści wskazują kilka cech współczesnego życia, które zdają się podsycać lęk:

Nic z tego nie znaczy, że współczesne życie jest po prostu złe ani że dawniej panował spokój. Znaczy to, że nasze układy nerwowe muszą przetwarzać więcej, częściej i z mniejszą liczbą chwil prawdziwego odpoczynku.

Odczuwanie lęku nie jest osobistą porażką

Jedną z najtrudniejszych części lęku jest druga warstwa, którą często przynosi: myśl, że nie powinno się tak czuć, że inni radzą sobie lepiej, że coś jest z nami nie tak. Ta druga warstwa bywa cięższa niż pierwsza.

Warto pamiętać, że lęk jest normalną ludzką reakcją, a nie wadą charakteru. Nawet badania nad stresem sugerują, że znaczenie ma to, jak myślimy o swoich reakcjach. W znanej serii badań psycholog Alia Crum wraz ze współpracownikami odkryła, że osoby, które nauczyły się widzieć w stresie coś, co może im także pomagać, a nie tylko szkodzić, miały zdrowsze reakcje na stres i czuły się bardziej zdolne do radzenia sobie. Uczucie nie musiało zniknąć, by sytuacja się poprawiła. Zmieniła się relacja z tym uczuciem.

Kiedy lęk wymaga czegoś więcej niż dbania o siebie

Codzienny lęk rośnie i opada. Bywa niewygodny, ale mija. Czasem jednak lęk staje się tak silny lub tak stały, że wpływa na każdy dzień: unikasz miejsc albo ludzi, przez tygodnie źle śpisz, czujesz panikę w ciele albo trudno Ci pracować lub cieszyć się czymkolwiek. Wtedy warto porozmawiać z lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego. Zaburzenia lękowe są częste i dobrze reagują na leczenie. Poproszenie o pomoc jest oznaką siły, nie słabości.

Łagodniejszy początek

W przypadku codziennego lęku małe rzeczy pomagają bardziej, niż się spodziewamy. Kilka wolnych oddechów z długim, miękkim wydechem. Dziesięć minut na dworze, wśród drzew lub pod niebem. Telefon odłożony na wieczór do innego pokoju. Rozmowa z kimś, kto słucha. Usłyszenie spokojnego głosu, który mówi coś życzliwego.

To ostatnie jest powodem, dla którego istnieje Still Meadow. To ciche miejsce, gdzie możesz usiąść na wybranej przez siebie łące, słuchać łagodnej muzyki i dźwięków natury oraz usłyszeć krótkie historie nadziei z dawnych tradycji albo słowa, które sam sobie napisałeś. Nie rozwiąże problemów współczesnego życia. Może jednak dać Twojemu systemowi alarmowemu kilka minut odpoczynku i przypomnieć, że nie jesteś sam w tym, co czujesz.

Źródła

  1. World Health Organization (2023). Anxiety disorders, fact sheet. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/anxiety-disorders
  2. World Health Organization (2022). COVID-19 pandemic triggers 25% increase in prevalence of anxiety and depression worldwide. https://www.who.int/news/item/02-03-2022-covid-19-pandemic-triggers-25-increase-in-prevalence-of-anxiety-and-depression-worldwide
  3. Office of the U.S. Surgeon General (2023). Our Epidemic of Loneliness and Isolation. https://www.hhs.gov/sites/default/files/surgeon-general-social-connection-advisory.pdf
  4. Crum, A. J., Salovey, P., & Achor, S. (2013). Rethinking stress: The role of mindsets in determining the stress response. Journal of Personality and Social Psychology, 104(4), 716–733.